معرفی اراضی عباس آباد

اراضی عباس آباد که امروز از آن با عنوان منطقه ویژه عباس آباد و قطب فرهنگی و گردشگری پایتخت یاد می شود با وسعتی در حدود 600 هکتار یکی از مهمترین پروژه های توسعه فضاهای فرهنگی و سبز هم از لحاظ وسعت و هم از لحاظ کیفیت محتوایی و عملکردی در مقیاس کلانشهری و ملی به حساب می آید. این منطقه در نیمه شمالی شهر تهران واقع شده و حدود آن را از شمال و شرق بزرگراه شهید حقانی، از جنوب خیابان شهید بهشتی و از غرب بزرگراه آفریقا تشکیل می دهد. این مجموعه بزرگ که تحت مدیریت شرکت نوسازی اراضی عباس آباد وابسته به شهرداری تهران به بهره برداری رسیده است، شامل فضاهای متعددی با کاربری گردشگری و تفرجگاهی، هنری، مذهبی، علمی، ادبی و ... است که در تناسب با یکدیگر و کلان مجموعه شکل گرفته است .
اراضی عباس‏ آباد در دوره قاجار قریه‏ای متعلق به عباس قلی خان از نزدیکان حاج میرزا عباس ایروانی (حاج میرزا آقاسی) صدراعظم محمدشاه قاجار (حکومت: 1264-1250 ق) بوده است. حاج میرزا آقاسی در این قریه باغی احداث کرد که به باغ عباس ‏آباد مشهور شده و باعث رونق اراضی عباس ‏آباد گردید.
در سال 1353 تصمیم گرفته شد در این اراضی بزرگ ترین مجموعه شهری دنیا با عنوان شهستان پهلوی ساخته شود و نهایتا در سال 1354 طرح جامع آن توسط شرکت انگلیسی لوالین دیویس تدوین گردید با این هدف که تهران به زیباترین و مدرن¬ترین شهر خاورمیانه تبدیل شود. قرار بر آن بود که این مجموعه کاربری های متعدد دولتی، تجاری، و فرهنگی داشته باشد.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی بخشی از این اراضی برای ساخت مصلای بزرگ تهران اختصاص یافت. در سال 1365 در ابلاغیه حضرت آیت الله خامنه ای (رئیس جمهور وقت) به شهرداری تهران، مجموع اراضی برای طرح‏های بلندمدت فرهنگی، سیاسی و نیز فضای سبز توصیه گردید. اولین طرح جامع عباس آباد پس از پیروزی انقلاب اسلامی، در سال 1372 تهیه شد که پس از تجدید نظر گروهی از مشاوران در نهایت در سال1384 طرح جامع اراضی عباس آباد نهایی و در شورای عالی شهرسازی و معماری ایران به تصویب رسید و 12 مرداد سال 1385 برای اجرا به شرکت نوسازی عباس آباد ابلاغ گردید. در این طرح، باغهای متعدد فرهنگی، چندین گلستان، مصلای و مجموعه‏های چندعملکردی و خدماتی و ... پیش بینی شده است (مجموعه کتاب های معرفی اراضی عباس آباد ، دفتر پژوهش های فرهنگی)

 











Mercury